Categorie archief: Keukenpraat

Keukengeheimen

Een paar maanden geleden werd ik gevraagd voor de rubriek Fijne Proevers in Esta. Ik kreeg een vragenlijst opgestuurd met het verzoek om deze in te vullen. Zo gedaan, dacht ik nog. Maar jeetje, wat was dat een werk. Ineens moest ik keihard nadenken over belangrijke levensvragen. Zoals daar zijn: Wat is je favoriete keukentool? Waar fiets je voor om? En de zeer confronterende vraag: Wat voor ingrediënt zou je zelf graag willen zijn?  Zwoegend en zwetend heb ik de hele lijst ingevuld. Alle 36 vragen. En ik stuurde netjes de gevraagde foto’s op. Maar helaas, voor het tot publicatie kwam, werd de rubriek opgeheven. Zucht. Zou het hier iets te maken hebben?

Omdat ik zo mijn best heb gedaan op het beantwoorden van deze vragen, wil ik toch een aantal antwoorden delen :-)

Door wie ben je geïnspireerd?
Als kind was ik al gek op koken. Eén van mijn eerste pogingen om wat geld bij te verdienen was door boterkoeken te verkopen in de buurt. Goedkoop en makkelijk. Zelfs voor een tienjarige. Waarschijnlijk heb ik dat vooral van mijn moeder. Zij was altijd al in de weer met eten maken en conserveren. Haar diepvries en voorraadkast zijn nog steeds gevuld met allerlei zelfgemaakte jams, worsten, wijnen enzovoorts. Mijn vader is ook al zo’n keukenheld, net als zijn vader dat ooit was.

Wat is je favoriete keukentool?
De Universal Food Baller, die ik kreeg van mijn vriend. Dat is een tang waarmee je van alle mogelijke etenswaren balletjes kunt maken. Volgens de enorm pretentieuze verpakking tenminste. Hij werkt voor geen meter, maar die complete nutteloosheid vind ik eigenlijk nogal geweldig.

Wat is je favoriete pannenmerk?
Ik heb ooit het oude, oranje braadpannetje (Husqvarna) van mijn moeder gekregen. Ik geloof dat zij hem ook al tweedehands had, maar hij blijft fantastisch. Pannen met dikke bodems vind ik sowieso erg fijn koken.

Heb je een verzameling?
Flesjes olie en pakken bloem. Niet dat dat mijn bedoeling is, maar ik heb elke keer weer per se een bepaalde soort nodig. Die ik natuurlijk nét niet heb. En zo groeit mijn voorraadkast langzaam maar zeker helemaal dicht.
&
Kroonkurken van Bionadeflesjes. Ooit, als ik een eigen huis met een eigen keuken heb, zou ik de achterwand willen bekleden met al die dopjes. Maar daarvoor moet ik nog heel wat flesjes leegdrinken. Gelukkig is het ook één van mijn favoriete drankjes.

Welk ingrediënt zou je zelf wel willen zijn?
Euh, een puntpaprika? Omdat hij eruit ziet als een scherpe peper, maar stiekem heel erg fris en zoet is. Net als ik zou ik willen zeggen, maar dat klopt voor geen meter. Andersom zou het trouwens ook niet kloppen.

Rare gewoonte wat koken betreft.
Mijn rare gewoonte heb ik vooral na het koken. Bij de afwas beweegt mijn tong steeds langs mijn gehemelte. Precies gelijk met de bewegingen van de afwasspons. Een flinke afwas resulteert zo altijd in een enorm droge mond.

Bijzondere eet/geur herinnering.
De keer dat mijn moeder thuiskwam met een half schaap. In mijn herinnering was ze dagen in de weer met hakmessen en de vleesmolen. Met een diepvries vol schapenworst- en stoofvlees als resultaat. Nu vind ik het indrukwekkend, toen vond ik het vooral smerig en raar.

Met wie wil je wel eens een vorkje prikken?
Met mijn overleden opa. Omdat hij overleed, niet lang nadat we hadden ontdekt hoeveel we elkaar eigenlijk te vertellen en te vragen hadden.

Wat is je favoriete recept en waarom?
Pasta Vongole. Vooral omdat ik dat maakte toen ik besloot weer eens écht lekker te koken, ook al zat ik me ongelofelijk alleen te voelen midden in een zware scheiding. En dat nog in een treurige vinexwijk ook. Dit gerecht zette mijn zintuigen weer op scherp.

Prinses op de erwt

Voor het prachtige magazine van Moodkids, bedacht ik twee receptjes. Helemaal  in sprookjesstijl, net als de rest van het online magazine.

Na een zelfvertrouwenontregelend aantal pogingen om zelf een prinsesje te tekenen, gaf ik het op. Gelukkig nam Helga de Graaf de rol van reddende engel op zich. En ja hoor, binnen een halfuur had ik een prachtig, ontevreden prinsesje in mijn mailbox. Jeej!

Ik kon het trouwens ook niet laten om de klassieke tomaat / ei / mayonaisepaddestoelen nog eens uit te kast te trekken. Ze blijven leuk. En net echt, zo tussen de vliegenzwammen, toch? 😉

Lekkere hapjes voor kunsthazen

Al jaren wilde ik schrijven voor BoekieBoekie, maar het kwam er maar niet van. Eerst omdat ik te schijterig was om ze te benaderen, later – toen ik ze toch gewoon belde en mailde – omdat ze na ons eerste telefoongesprek en mailcontact niet meer reageerden. Tja, zo gaat dat soms. Maar toen fietste ik op Oerol met mijn boekenfiets. En werd ik gespot door Jet Manrho, de oprichter/hoofdredacteur van dit superblad. En kreeg ik alsnog mijn eerste BoekieBoekieklus: recepten voor bij de kunsthazen van Isabel.

Prutsen met Pasen (3)

Versierde eieren koekjesVersierde eieren

Netjes een ei beschilderen is nog best lastig. Zeker voor jonge kinderen. Voor je het weet rolt hij uit je handen en is je kunstwerk mislukt. Deze platte eitjes maken het een stuk makkelijker!

Nodig (voor twee bakplaten vol koekjes):
– 90 gr zachte boter
– 100 gr suiker
– ½ tl vanille-extract
– 1 groot ei
– 200 gr bloem
– ½ tl bakpoeder
– ½ tl zout

Nodig voor het glazuur:
– 150 gram poedersuiker
– voedselkleurstof
– schrijfstiften (bakafdeling supermarkt)
– versiersels naar wens

Meng de boter en suiker tot een romige massa. Roer hier het ei en het vanille-extract goed doorheen. Meng in een andere kom bloem, bakpoeder en zout. Roer dan de droge ingrediënten door het botermengsel tot je een mooi deeg hebt. Is het te kleverig? Kneed er dan nog wat bloem doorheen.

Wikkel de deegbal in plasticfolie of een oude broodzak en leg hem tenminste een uur in de koelkast.

Verwarm de oven voor op 180 °C.

Bekleed een bakvorm met bakpapier. Bestrooi het werkvlak en een deegroller met bloem. Rol het deeg uit tot het ongeveer 0,5 cm dik is. Steek of snijd koekjes uit in de vorm van een paasei en leg ze op de bakplaat.

Bak de koekjes 8 tot 12 minuten, tot de randjes lichtbruin kleuren. Laat ze goed afkoelen (het liefst op een rooster).
Meng voor het glazuur de poedersuiker met een eetlepel warm water. Voeg net zoveel water toe tot je een dikke pasta hebt. Doe er dan een druppeltje kleurstof bij en roer goed.

Kleur de koekjes door er een beetje van het glazuur over te verdelen met een theelepeltje. Laat ze goed uitharden voor je samen verder gaat met versieren. Natuurlijk kun je dit deel ook overslaan en de koekjes direct versieren met de schrijfstiften en andere versiersels.

Prutsen met Pasen (1)

Paaslolly's van koekjes met vulling

Een verzameling  leuke paashapjes die je kunt maken met jonge kinderen. Tja, de opdracht voor de site van ZwijsenOuders leek simpel, maar jemig wat werd het een zoektocht. Alles leek saai, al duizend keer gedaan of veel te ingewikkeld of vergezocht. En dus ging ik zelf aan de slag met Krijn en Jelle. Met drie ‘gerechtjes’ als resultaat.

Paaslolly
Rond Pasen liggen er allerlei bijzondere koekjes in de winkel. In de vorm van kuikentjes bijvoorbeeld. Of paashazen. Van deze koekjes maak je heel eenvoudig een spectaculaire traktatie.

Nodig:
– Koekjes
– Lollystokjes (o.a. verkrijgbaar bij Pipoos)
– Chocoladeglazuur

of voor een frisse romige vulling:
– 50 gr roomkaas
– 30 gr roomboter
– 50 gr poedersuiker
– een klein beetje rasp van een sinaasappel of citroen

Maak eerst de vulling.
Chocolade
Maak de chocoladeglazuur zacht zoals op de verpakking staat aangegeven. Of smelt zelf een reep chocola (au bain marie) met een klein klontje roomboter.

Frisse roomvulling
Meng de roomkaas, roomboter, poedersuiker en rasp goed door elkaar.

Hoe?
Besmeer een Paaskoekje rijkelijk met de gekozen vulling. Druk hier voorzichtig een lollystokje in en druk er een tweede koekje op. Laat de lolly’s op een koele plek iets uitharden.

Leuke bijkomstigheid

Een boek maken was fantastisch. Zeker omdat het nog véél mooier is geworden dan ik ooit had durven dromen. Ook leuk: de rollen zijn ineens omgedraaid. In plaats van zelf te interviewen, vragen mensen mij van alles. In de Flair, bijvoorbeeld. En omdat lang niet alle tijdschriften een fotograaf voorhanden hebben in het verre noorden, mocht Judith van der Meulen de foto’s bij het artikel maken. Wat zijn ze mooi geworden! Logisch, want zij is ook de fotografe die de prachtige foto’s in ons kruidnotenboek maakte.

Samen Stampen

Raar is dat. Als ik met mijn boodschappenmandje in de supermarkt sta, heb ik vaak geen idee wat ik moet eten. Mailt een opdrachtgever dat hij een artikel wil over stamppotten, dan heeft hij nog geen vijf minuten later een reactie met verschillende suggesties. Creativiteit bestaat bij de gratie van kaders en beperkingen. Bij mij tenminste.

Maar goed. Stamppotten dus. Het perfecte excuus om eindelijk die superdeluxe pureeknijper aan te schaffen. En om een middag lekker te koken en kliederen met Krijn en Jelle.

Met zeer grote dank aan Sander Koenen voor de mooie beelden!